Ang nag-iisang lalaki sa buhay ko

Malakas, matapang at maaasahan. Ganiyan kita kung ilarawan. Palagi kang nasa tabi ko kapag ikaw ay kailangan. Mahihingian ng tulong kahit saan pa 'man. Masipag,  maaruga at mapag mahal.  Ito pa ang mga katangian mo na aking minahal. Ikaw ang unang lalaking sa akin ay nagmahal ng ako ay iluwal. At kahit sa tigas ng ulo ko ay hindi mo ako kayang ibuwal. Ikaw ang aking naging sandalan tuwing ako ay nasasaktan at makakapitan sa oras na ako ay nangangailangan. Mga problema ay lagi mong binibigyan ng paraan. Lahat-lahat ay ginagawa, maiahon lang kami sa kahirapan. Kaya salamat, dahil, kahit kailan 'man ay hindi mo kami pinabayaan. Hindi ka 'rin nagkulang sa iyong mga pangangaral. Istrikto ka 'man ngunit hindi nakakasakal. Pinapaalala mo lang kung ano ang mga bawal. At ng may matutunan kaming mabubuting aral. Ikaw ay aking pinupuri dahil sa iyong katangian. Tunay nga naman na ikaw ay dapat na hangaan. Isa kang huwaran na haligi ng tahanan. Kaya Papa, salamat sa iyong kadakilaan. 

Photo link: https://goo.gl/images/NhFftt

Alas Otso treintaycinco

Ang makata sa unang pagkakataon ay kinakapos ng mga letrang ililimbag. Ang mga ideya ay naglayas na animo’y wala ng planong bumalik. Ultimo ang gasera na nagbibigay liwanag ay andap andap na. Mula sa paa umaakyat ang lamig at namumugto ang mata sa antok. Ang diwa ay bumubulong ng paghimlay. Ngnuit sa kailaliman umahon ang nagpupuyos na mga linya na nagpapahiwatig ng tungkulin ng makata sa pagsulat. Kasabay ng pagpatak ng relos sa Alas otso, treintaycinco at nagsimula na rin pumatak ang tinta sa papel ng makata. Pagod man ang pisikal Ngunit ang mga prinsipyo ay nagnanais bumangon. Lahat ng itinatapon na segundo ay sinusulit upang bumuo ng kapanapanabik na piyesa. Para sa makata ang pagtupad sa responsibilidad ay ang tunguhin ng buhay. Kayat kahit sumabak siya sa malayong paglalakabay ang responsibilidad niya sa mambabasa ay di naisasantabi. Palagi niyang nais pukawin ang atensyon ng mambabasa na animoy magnanakaw na may iniwang aral. Kayat kahit pasapit na ang gabi ay nagsusulat pa rin ang kamay na walang kapaguran. Ang pagsusulat ng makata ay hindi maisasantabi dahil nagiging larawan siya ng isang taong tumutipad ng tapat sa tingkulin. Kayat ang mga susunod na magsusulat ay tutulad sa kanya. Naniniwala ang makata na kapag nawalan ng saysay at pagibig ang makata sa pagsusulat ay mawawala ang kinabukasan ng bayan dahil ang mga akda ng makata ay isang gintong pamana sa kultura at litetatura ng bayan. Kayat kahit pasara ang isipan buong puso nagsagawa ng isang akdang nagpapalala na ang tunay na makata at tapat sa tungkulin at bayan. Ang bawat letra na itinakda ng makata para sa tungkulin sa mambabasa ay hinugot sa kanyang inspirasyong may mga matang nangunusap at labing nagsasabi “magsulat ka na mahal ko”

photo owned by: MJ Braña

Ano Pa Ba?

Panahon na nga siguro upang magwakas
Pag ibig sayo'y makakalas
Kailangan ko ng matinding lakas
Upang sa bitag mo ay makatakas

Siguro nga wala ako sa hanay
Ng mga gusto mong makasama habang buhay
Ititigil ko na ang paghihintay
Sapagkat puso'y malapit ng mamatay

Sa bawat ritmong binibigkas
Pagsuko'y iyo ng mababakas
Hindi na hihintayin pa ang bukas
Dahil ang puso mo'y kailanman sa akin hindi magbubukas

Photo URL: https://www.google.com.ph/search?q=leaving&tbm=isch&tbs=rimg:CZkJAM-NFJaNIjg-CdOHZ9tBWcw0fkDRU3w0Vbj1pTgvVWuu2etDl8w2_1CeMYkMeENd3gUqfEEqzLH6_1b6i-e_11BxSoSCT4J04dn20FZEfyUqWPTyp79KhIJzDR-QNFTfDQRfHTmu4G3TT0qEglVuPWlOC9VaxFK8vSCIiJISSoSCa7Z60OXzDb8EXXt17lmrOtlKhIJJ4xiQx4Q13cRgMHG8eQn6FwqEgmBSp8QSrMsfhGazyrMJQNAtioSCb9vqL57_1UHFEX-iKUMHMt69&tbo=u&sa=X&ved=0ahUKEwiv8saAxZ7WAhVJVLwKHQFSDU0Q9C8IHw&biw=1280&bih=918&dpr=1#imgrc=PgnTh2fbQVnKDM:

Adorable

A wretched poesy written sans thee
Is farewell to the verse I dost espy
A praising not a tone philippic be
Thine espousal shan’t wipe my sorrows dry
Nor shalt thy luminous eyes rise and shine
To tell of love which hast I never known
E’en in my evening dreams thou can’t be mine
Why should this vestal passion love alone?
To behold thy conceit is my dear pray
To those master-stars, writers of each tale
Of lives enriched only to waste away
And thou art a beauty calls to unveil

Rather than art, on thee I out my stare
    My lovely, dreamy, adorable fair

Courtesy : Manny Fajutag 

Promises

Promises were made to be broken

And so, it always makes our heart suffer

We also broke our own promises just to get even

But still, we believe and hoping in it forever

Broken promises can break a person's heart

So don't easily make promises and blurt

Promises are not just a statement

Because promises should always meant

Photo link: https://www.123rf.com/photo_15382083_broken-promises-with-crack-in-concrete-with-words.html

Our Fight

Hold me tight
Under this fading light
We'll face this fight
Until wrong turns right

In this world full of lies
Just trust the office of mine eyes
Together we will rise
We won't needing goodbyes

In this endless ride
You'll forever be my guide
I'll stay by your side
Until there's no more things to hide

Photo URL: https://www.google.com.ph/search?q=love+lock&dcr=0&tbm=isch&source=lnms&sa=X&ved=0ahUKEwiOoduNnY7WAhWLJ5QKHQ_WCMUQ_AUICigB&biw=1360&bih=673&dpr=1#imgrc=T1Ptuukf24yReM:

Walk with my Muse

Old enough to carry my own shoes
Able to stand against the battle without clues
Ready to resist in the middle of storm
Tired to pattern myself in others norm
I wanna live free with my muse
Together walk without rules
Accepted by her without groom
Allow me to decorate my own room

Photo owned by: Mae Braña